Kayserispor’da Beşiktaş maçı hazırlıkları sürüyor
Başkan Özdoğan: "Hacılar ADEM, toplum yapısını güçlendiriyor"
KESADER’den AK Parti’li Elitaş’a ziyaret
BAŞKAN BÜYÜKKILIÇ’TAN HUNAT ÇARŞISI ESNAFI VE VATANDAŞLARLA SAMİMİ BULUŞMA
Trafik kurallarına uymayan 1079 sürücüye ceza
Uzman yazarlarımızın kaleme aldığı güncel ve bilgilendirici makaleler.
Radyo, bugün en çok dinlenen ama en az kazandıran mecra.
Bugün seninle, dijital sevgi üzerine temellendirilmiş yapay sevgilerden bahsetmek istiyorum.
Merhabalar sevgili okurum bugün dna'larımızın bedenimizde ve ruhumuzda olan etkilerinden biraz bahsetmek istiyorum kişinin biyolojik kodlarının ruhsal dengesinin en büyük anahtarının dna'larda saklı olduğunu biliyor muydunuz?
Yeni bir yıla girdik. Kayseri’de vitrinler süslü, çarşı kalabalık ama esnafın yüzü eskisi kadar gülmüyor. Çünkü şehir büyürken, geçim derdi de aynı hızla büyüyor.
Bugün ellerimizdeki o küçük ekranlar, sadece birer teknolojik alet değil; bizi kendi hayatımızın hem teşhircisi hem de gözetleyicisi yapan birer prangaya dönüştü. En mukaddes değerimiz olan insan mahremiyetini, dijital bir pazarın açık artırmasına çıkarmış durumdayız.
Geçtiğimiz günlerde bir ekranın ardında, sadece bir çocukla değil, koca bir yürekle tanıştım. Instagram canlı yayınında karşımda oturan Alihan Arslan, henüz 10 yaşında. Ama kelimeleri, bakışları ve o vakur duruşu yaşından çok daha büyüktü.
Uyuşturucu, İçki, Kumar ve Alışkanlıkların kötüsü ülkemizde kol geziyor!
Türk toplumu, asırlardır mayasında taşıdığı samimiyet, mahremiyet ve "biz" olma şuurunu, dijital dünyanın soğuk ve yapay iklimine kurban vermektedir. Bugün yaşadığımız süreç, basit bir teknolojik adaptasyon sorunu değil, kelimenin tam anlamıyla bir kültürel erozyondur; bir çürümeye dönüştü. Bu durumu daha önce kaleme aldığımız "Sessiz İşgal" adlı çalışmamızda şu ifadelerle tanımlamıştık:
Yine bir yılın sonuna geldik, ömür takvimimizden bir yaprak daha düşmek üzere. Şöyle bir çevreme bakıyorum; her yer bir telaş, bir hazırlık… Ama bu telaş biraz "emanet" gibi durmuyor mu üstümüzde? Sanki bizim olmayan bir elbiseyi giymeye çalışıyoruz da, bir türlü potluğu gitmiyor gibi.