MAKALELER

HAYAT İÇİNDEKİ GÖRÜNMEZ KAOS

Hayatımızın her döneminde, kimi zaman farkında olduğumuz kimi zaman ise adını koyamadığımız mücadelelerin içinde buluruz kendimizi. Bazen geçmişin ağırlığına takılı kalır, bazen de geleceğin belirsizliğinde kayboluruz. Bu iki uç arasında, “an”da kalmak giderek zorlaşır.

GÖZ GÖZE GELMEKTEN KORKAR OLDUK

Şöyle bir durup düşünelim; en son ne zaman bir komşunuzun kapısını "Tuzum bitmiş" diye değil de, sadece "Sesini duydum, bir halini sorayım dedim" diyerek çaldınız? Ya da en son ne zaman bir merdiven boşluğunda, elinizde poşetlerle dakikalarca süren o hesapsız, kitapsız sohbetlere daldınız?

ASGARİ GEÇİM ZOR…

Asgari geçim zor. Bu cümle artık bir şikâyetdeğil, bir tespit. Sokakta, pazarda, okul kapısında, otobüs durağında herkesin yüzünde aynı ifade var: yorgunluk. Eskiden “asgari” kelimesi yetinmeyi anlatırdı. Bugün “asgari”, eksilmeyi anlatıyor. Hayattan kısmayı, kendinden vazgeçmeyi, sessizce geri çekilmeyi…

İŞVEREN GÖZÜYLE ASGARİ ÜCRET

Ben bu yazıyı, masasının bir yanında bordro, diğer yanında elektrik faturası duran bir işverenin yerinden yazıyorum. Ne holding patronuyum ne de gökdelen katlarında karar alan biri. Benim dünyam; dükkân kapısının önünde sigara molası veren çalışanla, akşam kepengi kapatırken yapılan “yarın nasıl olacak?” hesabı arasında geçiyor.

SON KULLANMA TARİHİ GEÇMİŞ VİCDANLAR PİYASADA

Bugün sadece midemizden değil, geleceğimizden bahsetmek istiyorum. Gıda, bizim için basit bir ihtiyaç değil; hayatın kendisidir. Bizim fiziksel gücümüz, çocuklarımızın büyümesi, toplumun yarınlara güvenle bakması... Hepsi, sofralarımızdaki o bir lokma ekmeğin, o taze sebzenin üzerine kuruludur. Gıda sektörü, bu nedenle, en kutsal ve en kritik sektör olmalıdır.

KAYBEDİLEN SAĞLIK DEĞİL, GÜVENİN TA KENDİSİ

Kayseri’de günlerdir konuşulan sağlık skandalı aslında bir haber değil…Bir hayal kırıklığı. Bu şehirde yaşayan herkesin içini burkan, insanın içine dokunan bir yara gibi. Biz yıllardır sağlık sisteminde aksayan yanları konuştuk ama bir şey vardı: Güven.

AŞKIN ÜÇ HALİ

Merhabâ sevgili okurum, Hepimizin hayatında yer yer sarıldığımız yer yer sarsıldığımız yaşamın en önemli hallerinden bir duygu olan Aşk hakkında biraz konuşacağım. Aşk kelimesi, İngilizce Ask soru kelimesidir... Ve hâl üzerinden aşk ise cevabı olmayan bir soru diyebilir miyiz?

“Oysa Merhamet”

Bazen kendi kendime düşünüyorum ...Ne ara böyle olduk? Ne ara birbirimizin acısına bu kadar uzak, birbirimizin haline bu kadar körleştik? Sanki hepimiz aynı anda “Kimse bana dokunmasın” diye kalplerimizi kapattık. Yorulduk belki… Kırıldık… Hayatın ağırlığı hepimizi biraz sertleştirdi. Oysa merhamet öyle büyük büyük laflar değil.

TAKVİMLERE YETİŞEMİYORUZ

Takvimler yine son sayfalarına geldi. Bir yılı daha devirmenin o kaçınılmaz, biraz hüzünlü, biraz da şaşkınlık verici anındayız. Sanki dün 2025’in coşkusunu karşılıyorduk; oysa şimdi, göz açıp kapama mesafesinde, 2026’nın eşiğindeyiz.

SAHİ NE OLACAK?

Bazen düşünüyorum Hani büyükler “Ayağını yorganına göre uzat” derdi ya…Biz artık yorganı da kredi kartıyla taksite böler hâle geldik. Market raflarında fiyat etiketlerini görünce önce içimiz, sonra elimiz titriyor; yine de kasaya gidince “Temassız olsun” diyerek en büyük teması aslında borçla kuruyoruz.