MAKALELER

Vitrinlerde Çürüyen Ruhlar

Bugün ellerimizdeki o küçük ekranlar, sadece birer teknolojik alet değil; bizi kendi hayatımızın hem teşhircisi hem de gözetleyicisi yapan birer prangaya dönüştü. En mukaddes değerimiz olan insan mahremiyetini, dijital bir pazarın açık artırmasına çıkarmış durumdayız.

SESİMİ DUYUN

Geçtiğimiz günlerde bir ekranın ardında, sadece bir çocukla değil, koca bir yürekle tanıştım. Instagram canlı yayınında karşımda oturan Alihan Arslan, henüz 10 yaşında. Ama kelimeleri, bakışları ve o vakur duruşu yaşından çok daha büyüktü.

Uyuşturucu, İçki, Kumar ve Alışkanlıkların kötüsü ülkemizde kol geziyor!

Uyuşturucu, İçki, Kumar ve Alışkanlıkların kötüsü ülkemizde kol geziyor!

SOSYAL MEDYADA KAYBOLAN BİZ

Türk toplumu, asırlardır mayasında taşıdığı samimiyet, mahremiyet ve "biz" olma şuurunu, dijital dünyanın soğuk ve yapay iklimine kurban vermektedir. Bugün yaşadığımız süreç, basit bir teknolojik adaptasyon sorunu değil, kelimenin tam anlamıyla bir kültürel erozyondur; bir çürümeye dönüştü. Bu durumu daha önce kaleme aldığımız "Sessiz İşgal" adlı çalışmamızda şu ifadelerle tanımlamıştık:

KUTLAMIYORUM! İTİRAZIM VAR

Yine bir yılın sonuna geldik, ömür takvimimizden bir yaprak daha düşmek üzere. Şöyle bir çevreme bakıyorum; her yer bir telaş, bir hazırlık… Ama bu telaş biraz "emanet" gibi durmuyor mu üstümüzde? Sanki bizim olmayan bir elbiseyi giymeye çalışıyoruz da, bir türlü potluğu gitmiyor gibi.

ASGARİ UCRET BELİRLENDİ AMA...

2026 yılı için asgari ücret açıklandı. Rakam, kâğıt üzerinde önce bir “oh” dedirtiyor. Artış var, niyet var, masa kurulmuş, karar alınmış. Ama mesele tam da burada başlıyor: Kâğıt üzerindeki rakam, hayatın içindeki karşılığıyla örtüşüyor mu?

Üç Aylar ve Regaip Kandili!

Üç Aylar ve Regaip Kandili!

Zihin Duvarları

Merhaba sevgili okurum, Zihin öyle sığ bir denizdir ki içinde biraz vakit geçirsen sularda boğulursun, yok eder...

2025 BİTERKEN… ÜLKE SORUNLARI BİTSE KEŞKE.

Takvim yaprakları birer birer düşüyor. 2025’in sonuna doğru giderken insan ister istemez durup düşünüyor: Bir yıl daha geçti… Peki biz ne yaşadık, neyi çözdük, neyi yine halının altına süpürdük?

SESSİZ İŞGAL

Savaş denildiğinde zihnimizde beliren o barut kokulu, tanklı tüfekli sahneler artık tarih kitaplarının tozlu sayfalarında kaldı. İnsanlık, tarihinin en sinsi ve en derin kuşatmasıyla karşı karşıya; ancak bu kez gökyüzünden bombalar yağmıyor, işgal orduları sınırları zorlamıyor. Aksine, bu yeni savaşın cephesi hepimizin cebinde, evimizin başköşesinde ve en savunmasız anlarımızda parmaklarımızın ucunda duruyor. Günümüzde sosyal medya platformları, devasa sanal oyun endüstrisi ve dijital evrenin, masum birer eğlence aracı olmanın çok ötesine geçerek sosyolojik birer imha silahına dönüşmüş durumda. Bu, topla tüfekle yapılamayan yıkımın, daha düşük maliyetlerle çok daha kalıcı hasarlarla gerçekleştirildiği bir "Dijital Emperyalizm" çağıdır.