“Oysa Merhamet”
Bazen kendi kendime düşünüyorum ...Ne ara böyle olduk? Ne ara birbirimizin acısına bu kadar uzak, birbirimizin haline bu kadar körleştik? Sanki hepimiz aynı anda “Kimse bana dokunmasın” diye kalplerimizi kapattık. Yorulduk belki… Kırıldık… Hayatın ağırlığı hepimizi biraz sertleştirdi. Oysa merhamet öyle büyük büyük laflar değil.